Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

Δ.Κ.Μ - ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ

Στις εκλογές για την ανάδειξη της νέας Αντιπροσωπείας του Σ.Α.Δ.Α.Σ.- Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων, και για την ανάδειξη Δ.Σ. του νεοσύστατου Τμήματος Αττικής,
που θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 6/11/2011 (09:00-21:00) στα γραφεία του Συλλόγου,
οδός Βρυσακίου 15 & Κλάδου, στο Μοναστηράκι,  συμμετέχουμε  στο ψηφοδέλτιο της           Δημοκρατικής Κίνησης Μηχανικών
(Δ.Κ.Μ.-Αρχιτέκτονες)

σε μια νέα κίνηση για έναν σύλλογο ισοδύναμα επιστημονικό και συνδικαλιστικό,
με αναλογική εκπροσώπιση των ελεύθερων επαγγελματιών, των ιδιωτικών και των δημοσίων υπαλλήλων στα όργανα διοίκησης.

Αποτελούμε μια πολυσύνθετη και συμπαγή ομάδα που θα προτάσσει και θα συνθέτει ιδέες και απόψεις πέρα και πάνω από πρόσωπα και συμφέροντα και που ελπίζουμε ότι θα αποτελέσει μια κοινή συνισταμένη διαφορετικών ίσως τάσεων που θα εκφράσουν, εμπνεύσουν και εκπροσωπίσουν καλύτερα μεγάλη μερίδα των συναδέλφων μας.

Οραματιζόμαστε έναν σύλλογο αρχιτεκτόνων με ουσιαστική οντότητα και ειδικό βάρος μεγαλύτερο του σημερινού, του οποίου οι απόψεις να είναι εμπεριστατομένες αλλά και σεβαστές από τα αρμόδια Υπουργεία και   δεσμευόμαστε για την προσπάθεια ανάκαμψης του κύρους και της αξιοπιστίας του.

Ο σύλλογος πρέπει να αποτελέσει δεξαμενή ανταλλαγής σκέψεων για έγκαιρη (και όχι εκ των υστέρων) παραγωγή ολοκληρωμένων θέσεων σχετικά με το πλαίσιο της πολεοδομικής και κτιριολογικής νομοθεσίας, με ουσιαστικές και όχι αόριστες κατευθυντήριες προτάσεις για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και επιστημονικές δράσεις (είναι αδιανόητο να κυοφορείται για χρόνια ο ΚΕΝΑΚ και τελικά να θεσμοθετείται χωρίς την συμμετοχή ή έστω γνώμη της αρχιτεκτονικής κοινότητας).

Θέλουμε να αναβαθμίσουμε τον ρόλο του αρχιτέκτονα στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
Ας μην ξεχνάμε ότι η αρχιτεκτονική αποτελεί πολιτιστικό καθρέπτη της κοινωνίας και της εποχής στην οποία παράγεται.

Θέλουμε έναν Σύλλογο που να τηρεί τις καταστατικές αρχές και τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε.

Θέλουμε να προωθήσουμε και εν δυνάμει να επιτύχουμε τις πάγιες, και για τους περισσότερους από εμας, αυτονόητες θέσεις για:

·      Παραγωγή Αρχιτεκτονικής μόνο από Αρχιτέκτονες.
Πέρα από τον δίκαιο, ορθολογικό και ξεκάθαρο καθορισμό των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων, της αναγνώρισης πτυχίων, της πιστοποίησης δραστηριοτήτων κλπ, και πάνω από αυτά, πρέπει να βοηθήσουμε να γίνει κατανοητό σε όλους, ότι η άσκηση της αρχιτεκτονικής από άλλες μη αρμόδιες (βάσει της μη ολοκληρωμένης εκπαίδευσής τους είτε της εμπειρίας τους) ειδικότητες δεν είναι προς όφελος του πολιτισμού και του κοινωνικού συνόλου γενικότερα.
Και μέχρι να το πετύχουμε αυτό, θα απαιτήσουμε, ως αρχιτέκτονες, να μην είναι υποχρεωτική για μας η έγκριση των μελετών μας (πλην ειδικών περιπτώσεων) από την ΕΠΑΕ/ ΣΧΟΠ.

·      Υποχρεωτική διενέργεια  Ανοιχτών Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών για όλα ανεξαιρέτως τα δημόσια κτίρια και χώρους.
Χρειάζεται άμεση διορθωτική παρέμβαση στο νέο πλαίσιο διενέργειας αρχιτεκτονικών διαγωνισμών (βλπ. Αποφ. Α.Π. ΟΙΚ 26804-ΦΕΚ 1427/16-6-11) προς την κατεύθυνση αυτή, με έμφαση στην υποχρεωτική απονομή Α΄ βραβείου και στην υλοποίησή του, καθώς και στην υποχρεωτική δημόσια προβολή των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού με ανοιχτή έκθεση και συζήτηση για όλες τις αρχιττεκτονικές προτάσεις (διακριθείσες και μη).

·      Ελεύθερη άσκηση της Αρχιτεκτονικής σύμφωνα με τους σύγχρονους κανόνες τέχνης και τεχνικής.
Θα συνδράμουμε στην προώθηση ενός νέου οικοδομικού κανονισμού με περισσότερους βαθμούς ελευθερίας στην αρχιτεκτονική σύνθεση απ΄ότι έχουμε σήμερα,
ώστε να πάψουμε να είμαστε λύττες σταυρολέξων πολεοδομικής νομοθεσίας και διεκπεραιωτές οικοδομικών αδειών,  και θα εναντιωθούμε στην όποια προσπάθεια της διοίκησης για θέσπιση κανόνων στραγγαλισμού της ελεύθερης αρχιτεκτονικής έκφρασης (π.χ.όταν η αναγκαία και χρήσιμη καταγραφή μορφολογικών, ρυθμολογικών και τυπολογικών χαρακτηριστικών της αρχιτεκτονικής  ενός τόπου μετατρέπεται σε γενικούς, υποχρεωτικούς ή προτεινόμενους  (νεοπαραδοσιακούς) μορφολογικούς κανόνες που προωθούν την στείρα, μιμητική αρχιτεκτονική ενός «ανήθικου» τρόπου κατασκευής που δεν συνάδει ούτε με την αρχιτεκτονική σκέψη και θεωρία, ούτε με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική).

·      Ανάδειξη/προβολή του αρχιτεκτονικού έργου και οργάνωση συνεδρίων.
Θα επιμείνουμε στην ανά διετία προκήρυξη βραβείων αρχιτεκτονικής από τον Σ.Α.Δ.Α.Σ.-Π.Ε.Α.,
και θα συμβάλλουμε στην προσπάθεια περιοδικής οργάνωσης Πανελληνίων Αρχιτεκτονικών Συνεδρίων (η μεγάλη συμμετοχή στο 11ο Π.Α.Σ. φανερώνει την αναγκαιότητα αυτής της προσπάθειας).

·      Διευκόλυνση άσκησης της αρχιτεκτονικής από τους νέους μηχανικούς.
Η αυτόματη εγγραφή στο σύλλογο,  η διαρκής διαδικτυακή ενημέρωση και διάχυση πληροφοριών σε θέματα αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος,  η οργάνωση γραφείου πληροφόρησης για επαγγελματικά ζητήματα,  η δημιουργία τράπεζας πληροφοριών με βιογραφικά σημειώματα νέων (και όχι μόνο) αρχιτεκτόνων για εύρεση εργασίας,  αποτελούν στόχους για τους οποίους θα δουλέψουμε.

Η ανάπτυξη στενότερων σχέσεων Συλλόγου και Αρχιτεκτονικών Σχολών,
και η επανασύσταση φορέα οργάνωσης για την ενεργή και αποτελεσματική συμμετοχή της χώρας μας στο Ευρωπαικό Πρόγραμμα  Αρχιτεκτονικών Διαγωνισμών EUROPAN θα είναι από τις πρώτες ενέργειές μας.

·      Εξωτερίκευση της Αρχιτεκτονικής με εστίαση στην προβολή του υλοποιημένου έργου και στην δημιουργία γόνιμου δίαυλου επικοινωνίας αρχιτεκτόνων – κοινωνίας , με έμφαση στην αναγκαιότητα της «εκπαίδευσης» των πολιτών (πελατών και δημοσίων λειτουργών) και μάλιστα από την σχολική ηλικία.
Θα θέσουμε στόχους οργάνωσης προβολών/παρουσιάσεων/ομιλιών, δημοσιεύσεων και εκθέσεων που να απευθύνονται στο ευρύ κοινό και θα προσπαθήσουμε να θεσμοθετήσουμε το πρόγραμμα  «Αρχιτεκτονική στα Σχολεία» το οποίο με δική μας πρωτοβουλία ξεκινήσαμε πέρυσι.


Δεν μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους που θέτουμε χωρίς την στήριξή σας.


Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

.....ΠΕΡΙ ΜΕΛΕΤΩΝ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΔΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ

 
........Τις περισσότερες  φορές η υλοποίηση  πρωτότυπων  η πρωτοποριακών  μελετών  σκοντάφτει σε  ισχύοντες   κανόνες   και  κανονισμούς   οι  οποίοι  έχουν θεσπιστεί κατά καιρούς , με επιχείρημα την  διάσωση  της  πολιτιστικής η αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Ο σεβασμός  στο  παρελθόν  δεν  αποδεικνύεται  με  την  αναπαραγωγή ομοιωμάτων  στο όνομα   της  διατήρησης  και της   προστασίας  ιστορικών και παραδοσιακών  οικισμών  και  πόλεων.

Η καταγραφή  στοιχείων  για λόγους ιστορικούς  είναι  θεμιτή .Η  υποχρέωση   μιμητισμού  όμως  αυτών των  στοιχείων  σε  κάθε  νέα  μελέτη  και  κατασκευή που  βρίσκεται  εντός προστατευομένων ορίων   οδηγεί  στην δημιουργία  κακέκτυπων με  αποτέλεσμα  την στείρα  αρχιτεκτονική φαντασία και κατ ΄επέκταση την άκριτη προσήλωση στο παρελθόν
Με  αυτό  τον  τρόπο  δεν  προάγεται  η λογική  της  ενσωμάτωσης  του  ιστορικού  χώρου  στην σύγχρονη  πόλη  αλλά αντίθετα  διαστρεβλώνεται η ουσιαστική ανάδειξη του .

Έτσι το σύνολο των  πολιτισμικών   στοιχείων  που  μεταγγίζονται    από  γενιά  σε  γενιά και  αποτελούν την παράδοση  ενός  λαού δεν εμπλουτίζεται από τα σύγχρονα δεδομένα που  αντικατοπτρίζουν  τις ανάγκες και τις  επιθυμίες των ανθρώπων.

Καθώς  λοιπόν η  αρχιτεκτονική  είναι  τέχνη , που  εξυπηρετεί τον  άνθρωπο πρέπει να  ασκείται και  να  εφαρμόζεται για  αυτόν  και  όχι  για  τους  νόμους  και  τα  διατάγματα . Δηλαδή θα  πρέπει να ακολουθεί τις  τάσεις  του  μέλλοντος , σε  επίπεδο  κατασκευής  , υλικών και  τεχνογνωσίας , να προβληματίζεται από  την  σημερινή  κατάσταση  που  βιώνουμε , να βασίζεται  πάντα  στις πραγματικές   ανάγκες  των  ανθρώπων και  να δείχνει  τον  απαιτούμενο σεβασμό  στο  παρελθόν  και  την ιστορία  του ,δίνοντας  του  ενεργό  ρόλο  στην  σύγχρονη  πόλη .

 ……απόσπασμα  απο  την  εισήγηση  που  παρουσιάστηκε  στα  πλαίσια  του 11ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ  ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ  ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011

Επειδή γράφτηκαν πολλά...


Επειδή γράφτηκαν πολλά και ασκήθηκε πολλή κριτική,
επειδή πέρασε ο καιρός και κατακάθισε η σκόνη, επειδή
στη συνείδηση έμεινε αυτό που πρέπει και τελικά επειδή
πρέπει να ακουστεί και κάτι διαφορετικό...
Κατανοώ και βιώνω έντονα τη δυσκολία πολλών συναδέλ-
φων να πιστέψουν σε έργα και πράξεις, αποδέχομαι ότι
τα τελευταία χρόνια δεν προσφέραμε όλα όσα υποσχε-
θήκαμε (ποιος θα μπορούσε όμως;;;)
Δεν παραιτούμαι όμως από το δικαίωμα να οραματίζομαι
και σίγουρα δεν είμαι από αυτούς που το βάζουν κάτω,
ούτε πείθομαι εύκολα για το ποιοι τελικά έχουν δίκιο και
ποιοι άδικο.
Έμαθα στη ζωή μου ότι πολλές φορές τα φαινόμενα
απατούν, όπως επίσης έμαθα ότι ηθικό είναι να προσφέ-
ρεις ανιδιοτελώς, δίκαιο να αποδίδεις στον καθένα αυτό
που του ανήκει, όμορφο να πιστεύεις στους ανθρώπους
και δημιουργικό να συνεργάζεσαι.
Το 11ο Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Συνέδριο, ή, Συνέδριο
Αρχιτεκτόνων, όπως θέλουν κάποιοι να το λένε, (χωρίς να
καταλαβαίνουν καν τη διαφορά), πραγματοποιήθηκε.
Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε, όπως όλα τα μεγαλεπή-
βολα σχέδια που βασίζονται στην ιδέα κάποιου, στις
δημόσιες σχέσεις κάποιων άλλων, στην οικονομική επέν-
δυση κάποιων τολμηρών, στο επιχειρηματικό μυαλό ορι-
σμένων ... και τελικά στην προσωπική εργασία κάποιων
λίγων!
Σημασία έχει όμως ότι πραγματοποιήθηκε, και έδωσε τη
δυνατότητα σε όλους εμάς Αρχιτέκτονες και μη, να συζη-
τάμε για την Αρχιτεκτονική, για το επάγγελμα, για το
περιβάλλον, για τις πόλεις, για τη ζωή μας, για το μέλλον...
Σίγουρα γίνανε λάθη, μεγάλα και μικρά.
Σίγουρα υπήρχαν επιλογές, καλύτερες και χειρότερες, ίσως
και να υπήρχαν δυνατότητες άλλες, διαφορετικές, δεν
εμφανίστηκαν όμως...
Επίσης το ανθρώπινο δυναμικό, που μπορούσε πραγματικά
να προσφέρει χρόνο και σκέψη δεν ήταν αρκετό.
Παρ’ όλα αυτά το συνέδριο έγινε.
Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι το χρησιμοποίησαν σαν όπλο
προεκλογικής εκστρατείας, ορισμένοι σαν όχημα γρήγο-
ρης επαφής με την εξουσία, πολλοί σαν αφορμή συνανα-
στροφής και ανταλλαγής απόψεων,
Άλλοι σαν εφαλτήριο... για επαγγελματική αναρρίχηση, η
ευκαιρία προσωπικής προβολής, πολλοί ήταν αυτοί που
βρήκαν ευκαιρία να εκφραστούν... και κάποιοι λίγοι νιώ-
σαμε την προσωπική ικανοποίηση ότι μπορούμε ακόμα να
προσφέρουμε ανιδιοτελώς, στην κοινωνία, στα παιδιά μας,
στους συναδέλφους, προσωπικές ώρες και ιδέες, προω-
θώντας την Αρχιτεκτονική και τους Αρχιτέκτονες.
Οι ώρες πριν το Συνέδριο ήταν πολλές,οι συζητήσεις
ατελείωτες, οι ιδέες αστείρευτες και οι προκλήσεις ανέλ-
πιστες.
Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε, και πραγματοποιήθηκε
χάρη σε αυτούς που το πίστεψαν, ο καθένας για τούς
λόγους του, ο καθένας με τον τρόπο του.
Είναι πολλά αυτά που μπορούν να ειπωθούν, ακόμη περισ-
σότερα αυτά στα οποία μπορεί να ασκηθεί κριτική... τα
φώτα, τα χρώματα, οι λέξεις, οι τίτλοι, το χαρτί...
Το Συνέδριο όμως πραγματοποιήθηκε και γι’ αυτό τώρα
όλοι μπορούν και κάνουν κριτική.
Αυτή είναι η πραγματικότητα, αν δεν υπάρχει έργο δεν
υπάρχει κριτική.
Αν δεν υπάρχει όραμα δεν υπάρχει εγρήγορση.
Αν δεν υπάρξουν λάθη δεν γινόμαστε καλύτεροι.
Ας αποδείξουμε λοιπόν ότι μπορούμε να γίνουμε καλύτε-
ροι, ότι μπορούμε να δώσουμε περισσότερα, ότι έχουμε
ιδέες και τρόπους να τις υλοποιήσουμε.
Ας δώσουμε τη δυνατότητα σε έναν νέο διάλογο, τόπο
και χρόνο σε μία νέα συζήτηση...
Ας δουλέψουμε για το επόμενο Συνέδριο.